De Zwangerschap

Ziek, zwak en misselijk schijn je de eerste drie maanden van de zwangerschap te zijn. Maar daar was bij mij weinig van te merken. Het effect van de ongeboren vrucht was vooral vanaf de eerste dag merkbaar in praktische zaken zoals het aanpassen van mijn eetpatroon. Drank en malse biefstukken waren ineens uit den boze. Het nieuwe leven kreeg al meer betekenis na de eerste echo. Hieronder staat een scan van onze foetus, maar wel na 20 weken. De eerste weken werd ook braaf urine gespaard ter stimulatie van andervrouws moederschap. Wel leidde dit er toe dat de buurman al snel doorhad wat er aan stond te komen.

De zwangerschap had ook gevolgen voor de geplande vakantie naar Brazilië in juli. Tickets naar Rio de Janeiro waren al geboekt en de plannen lagen klaar voor expedities in de jungle van Amazonia. Maar helaas waren de voorbereidingen nog niet zo ver gevorderd dat de benodigde inentingen al toegediend waren. En in de huidige toestand konden deze spuiten maar beter achterwege blijven. Dus werd de route enigszins aangepast en werd het strandgehalte wat hoger ingepland. Gelukkig bleek de zwangerschap gedurende de hele reis in Brazilië geen enkel probleem te geven. Wel kon op het einde mijn broek alleen nog met een veiligheidsspeld dichtgehouden worden. Ik was toen immers al dik 4 maanden zwanger. Na de vakantie maar snel wat tuitbroeken aangeschaft voor als het wat kouder zou worden. In Nederland was er echter net een hittegolf gaande... zo warm  als thuis hebben we het in Brazilië niet gehad.

Mijn slechts langzaam in omvang toenemende buik leverde me weinig voordeel op bij de dagelijkse gang naar het werk. Tot op het laatst was er niemand die voor mij opstond in de trein! Gelukkig kon ik meestal wel zitten dankzij mijn ellebogen. Slechts éénmaal kreeg ik een flauwte en moest mijn collega mij overeind helpen. Dán staan er in één keer wel mensen op! Ondertussen werd langzaam  gewerkt aan de baby-uitzet en kinderkamer. Marktplaats.nl bewees regelmatig zijn nut, van een van de vrachtwagen gevallen bugaboo tot kinderbedje. Kleertjes werden ons  van alle kanten toegestopt, hoewel dit  me natuurlijk niet kon weerhouden om af en toe lekker te winkelen. Per december brak mijn zwangerschapsverlof aan. Tot die tijd ging het werken mij nog makkelijk af, eenmaal thuis was het ook wel prettig niet meer vroeg op te hoeven staan. Het duurde een paar dagen om in het nieuwe ritme te komen, want niets doen is ook een kunst! Hier nog een foto na ongeveer 8 maanden zwangerschap, bescheiden buikje toch? Binnenkort nog een foto met blote buik.

Natuurlijk heb ik pufles gevolgd als voorbereiding voor de laatste zet. Het was wel aangenaam met andere lotgenoten te babbelen maar het echte nut van de lessen moet nog blijken.... Ook Harrie is éénmaal mee geweest om te leren puffen. Meer lachen dan puffen, dat zal straks wel anders zijn!